5 vragen aan Aletta Roghair

Met onze nieuwe '5 vragen aan' column, willen we je voorstellen aan onze #PreZeroHeroes over de hele wereld. Maak kennis met onze medewerkers en neem een kijkje achter de schermen bij PreZero. Voor de Internationale Vrouwendag van vandaag stellen we je voor aan Aletta Roghair, een vrouw die zich sterk maakt voor meer diversiteit en vrouwelijke vertegenwoordiging.
Aletta Roghair, Directeur PreZero Energy
1.    Wie ben je en wat doe je bij PreZero?

Mijn naam is Aletta Roghair en ik werk sinds een jaar als directeur van de afvalenergiecentrale van PreZero.

2.    Op welke locatie werk je?

Ik werk in Roosendaal.

3.    Hoe ziet voor jou een typische werkdag er uit?

Een typische werkdag bestaat niet; het werk is heel gevarieerd. Maar als voorbeeld: Ik begin om 8 uur en start vast mijn computer op. Ik trek mijn veiligheidsschoenen aan, zet mijn veiligheidshelm -en bril op  en maak een rondje door de fabriek. Ik eindig in de controlekamer en praat bij met de mannen van de wacht. Vervolgens heb ik een aantal meetings. Met collega’s in Roosendaal over bijvoorbeeld de evaluatie van de laatste grote onderhoudsstop, met collega’s in Arnhem over de financiële cijfers van afgelopen maand, met collega’s van de collega-afvalenergiecentrales in Duitsland en Polen over hoe we van elkaar kunnen leren, met vertegenwoordigers van grote glastuinbouwbedrijven over een innovatief project om onze CO2 en restwarmte in de toekomst aan hen te leveren. Ik plan mijn dag liever niet helemaal vol. Tussendoor staat de deur open en lopen collega’s binnen om even over iets te sparren of hun hart te luchten. Tussendoor werk ik bijvoorbeeld aan het verbeteren van het Management of Change -proces. Rond zessen ga ik weer naar huis, straks als het weer wat lichter is – lekker op de fiets.

4.    Wat is zo speciaal aan PreZero?

De fijne collega’s en het feit dat ‘het hart’ van het bedrijf op de juiste plaats zit, namelijk bij duurzaamheid. Of het uitmaakt dat ik een vrouw in een mannenwereld ben? Voor mij niet echt. Ik ben ook niet anders gewend. Meer diversiteit, bijvoorbeeld door meer vrouwen op de werkvloer, zou ik wel toejuichen. Gemiddeld genomen hebben vrouwen iets meer gevoel voor het menselijke en ‘het onderhuidse’ in een organisatie. En ‘stiekem’ is die factor mens toch echt de basis waar alles op rust. Je kunt nog zo’n mooie technische installatie hebben, nog zo’n geweldige strategie, het zijn uiteindelijk de mensen en de cultuur die bepalen of je er het maximum uit kunt halen.

5. Wat is het coolste dat je doet als je niet werkt?

Zeilen! Dat is nogal eens ‘cool’ en winderig. Het leukste van de afgelopen tijd was het overvaren van een door een vriend gekochte zeilboot van Edinburgh naar Nederland met een te kleine bemanning en veel wind. De anti-zeeziekte-polsbandjes deden gelukkig goed hun werk.